Als wij het verschil niet maken, wie doet het dan?

In 2019 maakte Laysha samen met haar moeder kans op de Gouden kliko. Gedurende de wedstrijd maakte ze als jongste deelnemer veel indruk. Onder andere met haar inspirerende tips en filmpjes over hoe zij zich thuis inzet voor minder afval. Inmiddels is Laysha 14 jaar oud en druk met alles rondom school, maar ze blijft een echte Afval the Challenge-ambassadeur.

Laysha: “Als ik op school mensen iets in de verkeerde vuilnisbak zie gooien, dan maak ik daar een opmerking over. Dan adviseer ik ze om het in de plastic- of papierbak te gooien. Soms moet ik dat natuurlijk wel een paar keer herhalen. Het blijven jongeren, hè.”


Laysha: “Ik scheid mijn afval voor mijn eigen toekomst en voor de toekomst van de volgende generaties. Als wij het verschil niet maken, wie doet het dan? Voordat het te laat is?

Als we ons afval niet scheiden, komt het allemaal bij het restafval. Dat wordt verbrand. Dan komt er onnodig veel CO2 in de lucht en dat draagt bij aan de opwarming van de aarde. Ik denk er daarom actief over na over hoe ik dat kan voorkomen.”

Race om de gouden kliko

“Ik vond het heel leuk en interessant om mee te doen aan de Afval the Challenge-wedstrijd en kans te maken op de gouden kliko. Tijdens de wedstijd ben ik nog meer te weten gekomen over waarom het belangrijk is om je afval goed te scheiden. Sindsdien ben ik zelfs nog wat actiever geworden.  

Als je nu bij ons in de vuilnisbak kijkt, liggen er wat kippenpootjes in en een mondkapje. Meer niet. Glas, plastic, papier, we houden het allemaal apart, zodat het gerecycled kan worden. De containers staan hier voor de deur en het restafval is aan het einde van de straat. Alles is op loopafstand, dus er is geen reden om het niet te doen. Het is jammer dat wij nog geen etensresten kunnen scheiden. Als dat ook kon, had ik dat zeker gedaan!”

Afval voorkomen

“Mijn moeder en ik scheiden niet alleen, we proberen ook om afval te voorkomen. We maken onze eigen zeep. We koken met restjes. Ik neem eten en drinken mee naar school in mijn lunchtrommel en herbruikbare thermosfles. Mama heeft ook een goede fles. We nemen geen weggooibekers aan en onze rietjes zijn van papier.  

Mijn kleding krijg ik van oudere nichtjes en als ik zelf een kledingstuk niet meer draag, geef ik dat ook door. Als ik toch een keer kleding koop, kijk ik altijd of het duurzaam en ‘groen’ is geproduceerd. Zo heb ik laatst nog een shirt gekocht dat is gemaakt van gerecycled plastic.”

Begin met kleine stapjes

“Tijdens de Afval the Challenge-wedstrijd heb ik gemerkt dat het werkt om anderen te overtuigen om anders om te gaan met afval. Zo heb ik bijvoorbeeld mijn ooms en tantes zo ver gekregen om ook eens te proberen om afval te scheiden. Gewoon door een keer tijdens Kerst het gesprek met ze aan te gaan. Zij scheiden hun afval nu nog steeds.

Mijn tip voor mensen die nog niet zo ver zijn als ik? Begin met kleine stapjes. Dus doe glas bij glas, papier bij papier. Als je rustig begint, dan wordt het vanzelf gewoon. En met kleine aanpassingen kun je al een groot verschil maken!”

 

Terug naar het overzicht